In de slotweek van een grote ronde valt steevast de beslissing in de strijd om de eindzege, en een dergelijk scenario mogen we toch ook verwachten voor deze Giro d’Italia. Vroeg in de slotweek is er al de bergrit naar Carì, maar de meeste klassementsrenners zullen vooral op hun hoede zijn voor de Dolomietenrit tussen Feltre en Pian di Pezzè.

151 kilometer staat er op de planning, waarvan de eerste 45 kilometer nog ‘relatief’ makkelijk zijn. Zeker als je ziet wat er daarna op het menu staat voor de renners. Onderweg liggen in totaal zes beklimmingen, waarvan de Passo del Duran (12,3 km aan 8%), de korte maar steile Coi (5,9 km aan 9,3%) en de Passo Staulanza (6,9 km aan 6,1%) de eerste drietrapsraket vormen.

De Staulanza is al hoog met ruim 1.700 meter, maar daarna begint het pas echt. De beruchte Passo Giau (9,7 km aan 9,4%) van de buitencategorie gaat van start. Vanaf de voet van de klim is het nog 60 kilometer tot de finish en op de top is het nog 50 kilometer. De Passo Giau voert het peloton naar een hoogte van 2.233 meter boven zeeniveau en is daarmee de Cima Coppi, het hoogste punt van deze Giro.

De koers zal dan al opengebroken moeten zijn, maar klaar is de etappe allerminst. Na een afdaling volgt nog de iets minder steile Passo Falzarego (11 km aan 5,3%) en een lange afzink richting Caprile. Een paar kilometer door de vallei volgen nog, maar die gaan snel over in de slotklim naar Pian di Pezzè (4,9 km aan 9,7%) van tweede categorie.

Geen lange en slopende slotklim dus, maar een korte en krachtige finale die bergop loopt met aankomst in Alleghe. Er zijn nog stroken die de 18% en 20% aantikken om het nog maar eens wat zwaarder te maken.